• 
• 

Toon Hendriks laat in deze expositie zijn fascinatie zien voor de oorspronkelijke bewoners van Tibet en Ladakh met hun zo eigen cultuur en levensvreugde. Sinds hij in 1989 China voor het eerst bezocht, reist hij regelmatig door Azië. Dat werelddeel blijft een grote aantrekkingskracht op hem uitoefenen.
Bekijk ook de website van Toon Hendriks
Op 16-jarige leeftijd begon Toon, tijdens vakanties, met een eenvoudige camera te fotograferen. Dat groeide uit tot een passie, waardoor een opleiding op de fotovakschool een logische stap was. Daarna is zijn vakmanschap verder ontwikkeld. Naast fotograaf is Hendriks anesthesie-verpleegkundige in het Slingelandziekenhuis. Als huisfotograaf van het ziekenhuis kan hij beide vakgebieden goed combineren.

Tot nu toe is Toon drie maal in Tibet geweest, in 2006, 2009 en 2010. Hij vindt het een prachtig land om door te trekken. Hij houdt van de cultuur, de mensen en de sfeer van Tibet en Ladakh; in de stad maar vooral op het platteland waar hij festivals bezocht en paardenraces heeft meegemaakt.

Wat opvalt is dat er steeds meer Chinezen leven in het oorspronkelijk Tibetaans gebied. Er is overal bewaking door camera's en militairen. Reizen mag alleen onder leiding van een gids, echt contact met monniken is bijna niet meer mogelijk.

De gelaatstrekken van de geportretteerde mensen tonen de gevolgen van het klimaat en het leven op grote hoogte.
Tegelijk stralen zij van vriendelijkheid.
Door de portretten goed te bekijken wordt je meegenomen in het contact dat Toon met deze mensen heeft gelegd. Je voelt je bijna deelgenoot van zijn belevenissen.